Arthur Hagen
Samen één doel
Heel vroeger was ik niet sportief. Zelfs het zwaarste jongetje in de klas wilde mij met hardrennen nog wel voorbij lopen. Na mijn 30e is dat veranderd en momenteel zou ik mezelf sportverslaafd willen noemen. Een doordeweekse dag zonder fitness is een verloren dag. Een weekend zonder mijn hardrenrondje is een verloren weekend. Een vakantiedag zonder een eind rennen of een eind fietsen is een verloren dag. Verslaving of niet, mijn streven is om dat zo te houden, tenminste zolang ik dat zonder blessures vol houdt!
Twee van mijn grootouders zijn aan kanker overleden. Op hoge leeftijd, maar ook dan is afscheid nemen zwaar, vooral door het verloop van de ziekte, langzaam, slopend. Dat ik bij kan dragen aan de strijd tegen deze ziekte door iets te doen waar ik zelf plezier aan beleef voelt goed. En als ik er aan denk, dan voel ik me toch weer even dicht bij de mensen die ik verloren heb.