De afgelopen weken is er weinig aan tekst verschenen in dit blog. Door een hoop andere bezigheden voor de beklimmingen in juni, heb ik daar minder tijd voor genomen. Wat hield me dan zoal tegen? 

Zo, dat was me een kwartiertje trappen wel vanmorgen! Even helemaal tot het uiterste, compleet diep gaan. Het resultaat is er dan ook naar; ik ben fit verklaard!

De ochtend begon met me rustig voorbereiden voor de test. Goed ontbijten, is het halve werk zullen we maar zeggen. In het ziekenhuis aangekomen nog wat vocht nuttigen, zodat ik optimaal kon presteren. Eenmaal bij de afdeling Fysiotherapie aangekomen van het MCH Antoniushove, snel de koersbroek aan en naar de arts, Don de Winter genaamd. Aardige man die die me meteen voorlegt wat Carl Barten, een collega van me, heeft gepresteerd. Dit om me uit te dagen beter te presteren dan dat hij gedaan heeft. Ik ga m'n best doe.

Even een paar standaard testjes om te bepalen of ik kan gaan fietsen (ECG, longen luisteren, bloeddruk meten, etc.) en I'm good to go. Lekker trappen! ECG sensoren bevestigen, masker op en gaan. Het protocol dat gefietst dient te worden om mij compleet af te matten start met 50 Watt als belasting die per minuut zal verhogen met 25 Watt. Dr. de Winter gaf aan dat hij me wel hoog had zitten, gezien mijn leeftijd en gewicht etc. Ik zei dat ik dat eerst maar eens moest bewijzen. Overigens had ik net 's nachts gedroomd dat ik achter elkaar de Alpe d'Huez op reed zonder enige moeite. Ik ben me er zeer goed van bewust dat het een droom is. In werkelijkheid zal dit niet zo makkelijk gaan, ben ik bang.

De test start, ik begin met trappen. Helaas zit er niet echt een warming up in. Het start weliswaar met maar 50 Watt, maar een paar minuten langer op dat niveau zou wel aangenaam zijn. Helaas gaat de belasting met rap tempo hoger en hoger, terwijl de dokter een paar foto's en filmpjes maakt met mijn fototoestel. Zie hiervoor het foto album voor wat sfeerplaatjes. 

Om een lang verhaal kort te maken; na 13 minuten moet ik het toch echt opgeven! Ik hoor overigens Dr. de Winter tegen zijn assistent zeggen dat hij denkt dat er nog wel een niveautje bij kan. Echt niet! Ik stort in na nog een verwoedde poging op de pedalen te hebben gestaan. Ze gaan echt niet meer rond. De 375 Watt kan ik niet meer volbrengen, het stokt na zo'n 20 seconden. Het maximale belastingniveau wordt door de arts vastgesteld op 355 Watt. Mijn hart kwam tot een maximum van 193 slagen per minuut en mijn VO2max ligt op 55 ml/kg/min. Veel hoger dus dan de vorige meting een aantal jaar terug, zoals ik al verwacht had. Voor iemand van mijn leeftijd blijkt dit volgens het boekje Inspanningsfysiologie van Tim Takken uitstekend te zijn. Ik ben meer dan tevreden. Binnenkort sturen ze me een verslag van het geheel toe. Ik zal dan nog een aantal resultaten posten op dit blog. Voor nu is het trainen om meer duurvermogen op te bouwen. Daar gaan we maar eens mee aan de slag. 

Nu eerst maar eens naar bed. De Tour de France wordt immers ook in bed gewonnen, aldus Joop Zoetemelk.

Morgen een dag waarop mijn uithoudingsvermogen getest gaat worden. Ik ga hiervoor naar het MCH Antonius in Leidschendam. Daar wordt gemeten hoeveel ik kan presteren op een fiets, onder andere in de vorm van zuurstofopname. Wat dat betekent voor het aantal beklimmingen, is uiteraard lastig te zeggen. Dat ligt waarschijnlijk mede aan de vorm van de dag in juni.

Ik heb al eens eerder een soortgelijke test gedaan op de fiets, toen voor het onderzoek dat Susan en Linda deden voor hun opleiding Fysiotherapiewetenschappen. De uitslag van de test was redelijk. Mijn VO2peak was gemeten 44,55 ml/kg/min bij een maximale HF van 186 en een belasting van 320 Watt. Ik heb echter het vermoeden dat de test niet helemaal tot het uiterste van mijn hartslag is gegaan. Onlangs op de ergometer gaf mijn Polar horloge nog een maximale heartslag aan van 191 slagen per minuut. Dat zou kunnen betekenen dat ook de zuurstofopname hoger kan zijn.

We zullen zien of ik hogere waarden kan trappen morgen. Ik post het resultaat in deel 2.

Vandaag om een uurtje of 13.00 de fiets op gestapt. Niet zo maar een fiets, maar een super leenfiets van Niek Wondergem. Een fiets van het merk Colnago. Vederlicht, want een groot deel is van carbon! Dat scheelt weer een hoop gewicht. Mechanisch gezien moet je voor iedere gram arbeid leveren om omhoog te brengen. En als je 6x op het oog hebt, dan tikt dat best aan.

Het voelde best spannend om na een lange tijd weer eens buiten te fietsen. Ik heb wel een mountainbike verleden waarin ik met mijn vrienden redelijk wat kilometers buiten heb afgelegd, maar dat is al wat jaartjes geleden. En fietsen op een ergometer is echt anders. Als je dan ook nog eens voor een van de eerste keren op een racefiets op pad gaat, dan is dat even wennen, kan ik je vertellen. Alle spullen kon ik nog wel vinden en waren nog in een redelijke staat. Wel denk ik dat ik voor op de racefiets een paar andere schoenen nodig heb. Deze Adidasjes zijn een beetje versleten en voelen wat klein aan. Achteraf voelde ik ook mijn tenen niet meer omdat ze zo strak zaten. Daarnaast zou een goede fietsbril wel mooi zijn, want degene die ik had viel uit elkaar. Als er mensen zijn die aan de aanschaf willen bijdragen, dan hoor ik dat graag!

Maar goed, een kort tochtje in de planning. Het waaide ook erg hard. Aan de ene kant wel goed, het is vergelijkbaar met een bergje op fietsen. Aan de andere kant is het lastig in te schatten hoe de krachten te verdelen. Dat is toch wel iets dat ik denk ik moet leren. Het gevaar is dat ik in het begin veel te hard wil rijden en aan het einde niets meer over heb. En dat zou niet zo mooi zijn bij een poging tot 6x beklimmen van een berg.

Uiteindelijk een rondje van 32,5 km gereden in een tijd van ongeveer 1 uur en een kwartier. Even op en neer naar Hoek van Holland. Dus niet echt een rondje maar een streepje langs de kust. Je kunt mijn ritje via deze link bekijken:
http://to.ly/bV5W

Voor volgende rit heb ik een medefietser nodig om me mee te slepen om verder te gaan. Dus wie biedt zich aan?!

Woensdagochtend na een nacht kort slapen (lang bezig geweest met logo's en foto's voor op de HALO3X100.nl site en vroeg wakker door Melle) toch aan het trainen geslagen. Eerst samen met Annemarie naast elkaar 10 minuten roeien voor de algehele fitheid van het lichaam. Daarna nog 30 minuten het standaard fietsprogramma afgewerkt. Viel me erg mee vandaag. Alhoewel ik steeds meer het aantal Watt dat de fiets levert in twijfel trek. Laatste stuk van de training bestond uit maximale trapfrequentie (120 rpm) op het hoogste niveau (25). Als je dat gedurende een minuut kan volhouden en het apparaat geeft 500 Watt aan (hij kan ook niet hoger aangeven), dan ben ik bang dat het niet een erg betrouwbaar geijkte machine is. Ik zal mezelf binnenkort eens op de ErgoBike Premium 8i die bij onze Cosmed Quark apparatuur zit, gaan meten. Daarnaast ga ik op 10 januari naar het MCH Leidschendam voor een sportmedische keuring. Daarover later meer...

Maandag 19 december weer voor het eerst sinds een week of wat op de fietsergometer gezeten. Was de week ervoor tegen een klein verkoudheidje opgelopen gepaard met veel keelpijn. Fietsen was geen optie, lesgeven moest doorgaan. 

Dit overzicht van trainingen was aan het begin van mijn trainingsperiode. Het was zelfs nog niet helemaal duidelijk of ik wel mee zou doen in verband met de inloting. Dat is gelukkig wel gelukt en nu gaan we er helemaal tegenaan! Ik probeer telkens dezelfde training te doen, daar waar de tijd het toelaat. Standaard komt dat neer op 50 minuten de klassieke heuvel instelling op de Life Fitness fietsergometer. Hopelijk zit er vooruitgang in. Al weet ik niet of dat uit de overzichten naar voren komt... 

Onderdeel van dit blog is het bijhouden van mijn trainingen. Deze trainingen vinden voorlopig (zolang het 's avonds nog donker is en buiten nog nat en koud) plaats in het HALO Wellness Centrum op de Academie voor Sportstudies. Bij voorkeur twee keer per week ga ik daar 50 minuten op de hometrainer fietsen. De training bestaat uit een interval training waarbij er een blokje zwaar afgewisseld wordt met licht.  Een blokje duurt ongeveer 3 minuten. De maximale aantal Watts die vertrapt moeten worden komt neer op 420. Vaak ga ik op de ergometer in het laatste blokje nog even maximaal door de trapfrequentie te maximaliseren naar zo'n 120 omw/minuut. Het aantal Watts dat dan bereikt wordt is zo ongeveer 600 Watt. Mijn hartslag loopt dan op tot zo'n 191 slagen per minuut! Niet slecht voor iemand van 35, toch?

Binnenkort in het MCH Antoniushove in Leidschendam voor een Sportmedische Keuring en dan hopelijk op basis daarvan een trainingsschema laten maken door iemand van de Rabobank ploeg. Ik houd me aanbevolen voor eventuele trainings suggesties en trainingsrit uitnodigingen!