Ik heb ondertussen al diverse 100 km duurritten a 4 uur gedaan, maar nu ben ik de trainingsfrequentie aan het opvoeren. Zo ben ik afgelopen week 3x de weg op gegaan: op Koniginnedag heb ik ong 80 km gefietst, vervolgens op woensdag 95k en op zondag een goede 140k van de 11 dorpentocht...

Maar niet alleen de frequentie ging omhoog..Nee, naarmate de afstanden toenamen ging stiekem de gemiddelde snelheid (en daarmee de intensiteit) ook omhoog! Zo reed ik afgelopen zondag samen met Sandor van groepje naar groepje om met een gemiddelde van 29.3 thuis te komen na 140 km! Ik ben wel 3x kapot gegaan onderweg en gelukkig kon ik m'n 2e adem vinden, maar kwam dus helemaal leeg thuis aan met een houten kont en een '1500meter hoest' waar een zeehond jaloers op zou zijn..Toch maar eens naar laten kijken...Ben de rest van de zondag lamlendig geweest door deze zware inspanning en voor mijn doen dan ook erg vroeg naar bed gegaan..

Wat overigens ook omhoog ging was de temperatuur. De lichaamstemperatuur wel te verstaan... Tjonge jonge wat heb ik toch moeite om me te kleden op het moment... Ik vind het weer erg lastig in te schatten, met het bloemencorso was het fris en zijn we natgeregend waardoor we bijna onderkoeld raakten. Sindsdien heb ik de neiging om me te "overdressen"..Ik neem standaard een extra laagje mee en als ik een keer denk dat het niet nodig is, is het net weer afgekoeld.

Zo ging ik op Koninginnedag op pad met een tenue, arm en beenstukken, een lange thermo + een windvanger..Waar eindigde ik mee korte broek en shirt opengeritst!! Zo ook de keren erna, en afgelopen zondag resulterend is een soort van zonnesteek, want wat had ik een knallende koppijn!

Nee dan eindelijk vandaag, enigzins hersteld van de hel van zondag heb ik vandaag een relatief korte, maar wel intensieve ronde gedaan! Ik had eigenlijk weer teveel aan, maar deed al snel de arm stukken uit en de stroopte de mouwen op..Gevolg: 48k met gemiddelde 29,9. De vorm begint iig te komen! Ik heb nog een paar weken om te knallen en dan temperen....Nu maar hopen dat ik mn kledingsstijl ook op tijd weet aan te passen

Zoals jullie wellicht weten, doe ik om meerdere redenen mee aan deze actie. Zo bestaat de HALO al een eeuw en vind ik dat we dat luister bij moeten zetten. Niet om de laatste plaats, omdat ik als student en nu docent op de Academie voor Sportstudies in de voetsporen getreden ben van mijn opa Rien Quist, zijn broer Joop en z'n zwager Frans Zwagers, die rond de oorlog nog op de kweekschool zaten... Van harte ondersteun ik ook de maatschappelijke rol, die in deze actie tot z'n recht komt. Dat we ons inzetten om de organisatie, die onderzoek doet naar een remedie voor een verschrikkelijke rot ziekte, die zoveel mensen (letterlijk) pijn en verdriet doet, te steunen.

Maar stiekem vind ik het ook gewoon een sportieve uitdaging om de Alpe d'Huez te beklimmen. Het is dan wel maar slechts 14 kilometer en je kan het in een half uurtje omhoog fietsen als je een olifantje bent.. Maar het is toch de Hollandse berg, in de Tour is het een gekkenhuis van wielergekken, die al dan niet hinderend super enthousiast de renners fysiek 'helpen' bij het afleggen van die 21 bochten... Als je dat 1 x moet doen is dat natuurlijk geen uitdaging meer, dat deed ik al toen ik 15 was. In '97 (tzt zie foto moet ik nog inscannen) heb ik nl met mn vader het bultje al van verschillende kanten beklommen. In 2000 ben ik hem ook nog een keer omhoog gefietst, maar ja dat waren wel m'n top jaren. Ik was fanatiek met schaatsen bezig en ook later als fitte student op de Academie draaide ik m'n hand niet om voor een fietsvakantietje van 3-4 weken om Alpen reuzen te verslaan... Goh waar blijft de tijd.. Op mn vorige fiets heb ik fantastische belevenissen meegemaakt, maar dit nieuwe carbonnen ros rijdt toch ook wel lekker. Aan het materiaal zal het in ieder geval niet liggen dat is in orde, maar dat lichaam zou dat het nog trekken..15 jaar later en de magische grens van 30 gepasseerd, dan ga je je toch afvragen: 'Kan ik het nog'. De ultieme test zal natuurlijk pas op 7 juni plaatsvinden als ik de Alpe 6x op 1 dag wil gaan bedwingen.... Dat zal pas een echte graadmeter worden van mn '1/3 life crisis'.

De trainingsarbeid, die ik ondertussen al heb verzet geeft me goede moed. Voor 50k draai ik mn hand niet meer om, ook afgelopen weekend heb ik een 100 k trainingsrit goed doorstaan en ik voel me fitter. Deze uitdaging heeft dus ook gewoon gevolgen voor mijn gemoed en fysiek.. Maar we zijn er nog niet, er staan nog wat ritten in de heuvels op het programma, die uitdaging moet ik nog aangaan....

vorige week was de jaarlijkse HADEMI (oorspronkelijk de HALO Demo Middag) Ondertussen uitgegroeid tot een twee daagse show waarbij de 3e jaars klassen hun kunsten tijdens een turn en dans demonstratie showen. Omdat daar traditioneel veel familie, bekenden en alumni naartoe komen het ideale moment om met onze actie naar buiten te treden. (over de interne lancering op het fluorfeest hebben jullie al kunnen lezen). Wij mochten dan ook bij aanvang van de show onze promotiefilm tonen en een spectaculaire entree maken. http://www.youtube.com/watch?v=o1Q2Q1kUOP8

Ook konden we aandacht vragen voor onze wijnactie, waarmee iedereen werd uitgenodigd om minimaal 15 euro te doneren en daarvoor een fles speciale halo3x100 wijn (rood/wit) als bedankje terug kreeg.

De openingsact en de wijn'verkoop' waren een groot succes want er werd een aanzienlijk bedrag van ongeveer 2800 euro opgehaald op de twee avonden.

Een flinke slag waardoor ons opgehaalde bedrag boven de 40.000 komt.

Nu zijn we hard bezig om nog enkele acties intern en extern op te zetten om aan ons streefbedrag te komen.

en wederom 100 km in de benen. Deze keer in de regio Leiden samen met team bollenstreek for hope, dat aan het trainen is voor 3x250 km per dag door nederland.. Ook een mooi initiatief trouwens mbt hersentumoren. De ronde van Joop voerde ons voor de wind van Zoeterwoude, over de zelfde route als de WKC, naar Zoetermeer. Daarna sloegen we bij Boskoop af, om naar Alphen aan de Rijn te gaan, waarna we nog even mochten genieten van de Nieuwkoopse Plassen. Want toen begon de terugweg tegen de wind in.. Met een aardig peletonnetje achter ons aan werd er in een strak tempo langs Leimuiden en de Kaag gereden. Af en toe kwam er iemand op kop, die dacht dat we te langzaam gingen, maar die moest dan snel bekennen, dat het achterin de groep makkelijker lijkt dan voorop. Bij Leiderdorp werden we nog getrakteerd op een stuk 'kasseien' (klinkerweg), waar de meeste wielplakkers losgereden werden en op het parcours van Swift deden we nog even een sprintje bergop... Het gemiddelde tempo lag wat lager dan de afgelopen keer, maar doordat ik eigenlijk het grootste gedeelte van de rit samen met Piet kopwerk heb gedaan, was het niet minder zwaar. Ook hebben we deze keer slechts 1 snelle pitstop gemaakt om wat vocht te lozen. Een goede training voor de benen en het zitvlees dus.... 

de eerste 100 km rit zit er op. Afgelopen zaterdag hebben we met een aantal rijders van halo3x100 de witte kruis classic gereden. Een soort thuiswedstrijd, want we vertrokken vanuit de HALO. Daarna volgde een mooie, maar best pittige rit over natte en soms modderige wegen. Sommigen kwamen met moeite over de eerste duin heen en in Scheveningen had er al een panne. omdat het sommigen te langzaam ging volgde al snel een eerste demarage bij Wassenaar.. Rond Zoetermeer werd deze Haagse Bluffer echter weer ingelopen en was het tijd voor een plaspauze. Dat het me vervolgens bijna tot Berkel & Roderijs zou duren voordat de de anderen weer had ingehaald had ik even verkeerd ingeschat... Gelukkig was daar het ravitaliseringspunt, waar we ons even op konden laden, maar ook direct verschrikkelijk af konden koelen...Dus snel via Schipluiden met de kop in de wind richting Maassluis, waar ons na 80 km een tijdrit wachtte, die kan je zo pittig maken als je zelf wilt natuurlijk, maar hij was het wel...Snel nog even als extraatje het heveltje op de waterkering meegepakt, wat wederom een achtervolging op het overgebleven 2tal opleverde t/m hoek van holland. Daarna mochten we lekker voor de wind door de duinen langs Monster weer terug naar de HALO.

Moe, maar voldaan en blij dat ons lekke banden bespaard gebleven waren, ploften we neer in de medewerkerskamer voor een drankje..Dat hadden we wel verdiend, na deze heroische tocht en de eerste sterke verhalen konden dan ook niet uitblijven..Echter dat kon niet lang duren, want ik moest snel naar huis, want mn meissie stond te wachten: "'t is wel leuk al dat gefiets, maar we moesten nog naar een verjaardag... Op de terugweg naar huis even snel de fiets bij de wasstraat afgespoten. Tot zo ver het hoofd in de wolken.. en met beide benen direct weer op de grond..

jaja vandaag wederom op het carbonnen ros gezeten...en het ging boven verwachting goed. In mn eentje 77 km gereden met ene gemiddelde van 27.7. rondje dh- wassenaar- noordwijk- leiden- voorschoten-dh. in 2 uur en 50 minuten..hele stukken 30+ gefietst ook tegen de wind in.

Ik was eigenlijk nog nooit echt naar het noorden gereden, maar wat een mooie route is dat zeg, richting noordwijk de duinpolderroute... Ga ik zeker onthouden en vaker doen...

Heb vandaag gewoon de rood witte fietsbordjes gevolgd, soms bij een bekende groenwitte fietsroute aanhaken en dan weer gewoon op richtingsgevoel een weg inslaan.... Een beetje ronddwalen zo kom je nog eens ergens. Ik had niet gedacht dat ik t zou zeggen als sprinter, maar het lijkt wel of ik t leuk begin te vinden, die lange stukken op de fiets..

hierbij nog een keer de stats van deze maand

zoals gezegd de afgelopen weken alweer buiten aan het fietsen, dat is toch heel anders dan op de tacx voor de tv of op de hometrainer in de fitness..

Ja je hebt wat meer tegenwind en ja je moet opletten dat je nergens tegenaan, doorheen of in rijdt, maar het is ook wel een stuk minder eentonig. Het afwisselende landschap, de pittoreske dorpjes. Ik wist niet dat de omgeving van Den Haag zoveel leuke slingerweggetjes had. Vroeger kwam ik niet verder dan Hoek van Holland of naar de slufter en weer terug. Recht toe, recht aan, keihard knallen, maar ja daar kom ik die berg geen 6x mee omhoog. Ik zal zitvlees moeten kweken! Nou daar ben ik mee bezig geweest de afgelopen weken ... Eelt tussen de benen...

Ik heb nu verschillende stukken gereden. 18 feb 43 k, 22 feb 56 k, 26 feb 50 k, 28 feb 72 k, 29 feb 60 k.

Al met al in 2 weken toch even 280 km gefietst. Maar ik merk wel dat mn lichaam nog niet helemaal gewend is aan deze belasting. Het schreeuwt om energie en vooral rust. Dus ik ga zo maar eens naar bed, want zaterdag gaan de benen (en rug/schouders) er weer aan moeten geloven.

Vanaf nu om de 2/3 dagen een trainingsprikkel!!

ja ik heb alternatief getraind, schaatsen op natuurijs, dat heeft wat glijkilometers op de Kaag bij Warmond opgeleverd. Ook weer niet echt specifieke fietskilometers maar wel inspannend en afwisselend. Want trainen moet natuurlijk ook leuk blijven.

Dus zo heb ik de winterstop een beetje op de baan en buiten doorgebracht op de schaats, maar ondertussen is het weer mogelijk om op de weg te fietsen.. Dus ik heb de fiets uit de kast gehaald en ben de afgelopen weken stevig aan het trappen geslagen.

Nou het is alweer een tijdje geleden dat ik wat heb geblogd... Dan lijkt het al snel dat je niet veel te vertellen hebt, maar ondertussen is er al heel wat gebeurd.

Ik ben namelijk eind januari op trainingskamp geweest in Risoul Frankrijk.. Daar heb ik veel hoogte meters gemaakt en de nodige kilometers afgelegd. Omhoog ging echt super makkelijk, het afdalen met de vele bochten was nog het meest inspannend.. Veel Maar ja ik was dan ook met de Academie op wintersport, dus die liften doen dan het meeste werk... ;)

Nou ja ik was wel op hoogte stage.. ik heb me veel ingespannen op de piste, maar niet echt specifieke fietstraining natuurlijk. De meeste mensen werden overigens ziek toen ze terugkwamen in Nederland. Zo ook ik, beetje hoesten en proesten een dichte neus en last van je keel, allemaal niet echt bevorderlijk voor de conditie. De verhoogde concentratie rode bloedlichaampjes moest dus nog even wachten tot ze aangewend kon worden met name omdat het lastig sporten was met die kou en sneeuw. Bijkomende voordeel er kon alternatief getraind worden...

Gisteren bij Bikezone op de van Baerlestraat in Den Haag een fietsmeting laten doen, om de afstelling van mn fiets optimaal te krijgen.

Ook direct te mogelijkheid aangrepen om eens te testen wat de uitspraken van de sportarts en inspanningsfysioloog nou in de praktijk inhouden.

Door mn eigen fiets te monteren op een tacx die is gekoppeld aan een computerscherm kon ik virtueel de Alpe d'Huez omhoog rijden.

Het was wel enige tijd geleden dat ik die berg omhoog was geweest (tussen mn 17-21 een aantal keer op fietsvakantie geweest in de Alpen), maar al gauw herkende ik stukken van het parcours. Nauw gadegeslagen door mn persoonlijk assistent/fietstechnicus Mark kon ik een redelijk trapfrequentie tussen de 70-8- RPM aanhouden zelfs op de steile stukken. Bij de start begon ik nog voortvarend met een 39-21, maar heb uiteindelijk het meeste gereden met de 23. Op het laatst tot 2x toe een krampscheut in mn kuit, maar ik moest en zou van Mark een vermogen van 250 blijven trappen, want dan zou ik onder het uur uitkomen.

Potverdorie wat voelde ik me genaaid toen ik niet bij de VV mocht stoppen, maar nog even door het dorp naar de officiele tourfinish moest. Maar met nog even bijschakelen en een eindspurt kwam ik binnen op 58,34.

Conclusie: moeie benen, geen zere rug. Afstelling fiets oke! Goede tijd en ademhaling onder controle. Maar 6x op deze manier dat is wel iets te gortig, dus .. nog gericht op duur trainen, maar ook het bikkelen niet verwaarlozen, want dan kom je prima boven..

Op 29 december heb ik een sportkeuring met een inspanningstest ondergaan bij CONtest Sportadviescentrum in het SMA Olympiaplein in Amsterdam.

Na een uitvoerig onderzoek constateerde de sportarts dat ik er lichamelijk geen bezwaren zijn om de Alpe meerdere keren op te fietsen. Dat wist ik natuurlijk wel, maar men wil dat van de organisatie ook even bevestigd zien. (zal wel verzekeringstechnisch zijn...)

Daarna mocht ik lekker een stukkie fietsen, nou  ja lekker (tot het gaatje gaan bij een maximaaltest), maar ik heb het toch 16.52 minuten volgehouden. Toen kreeg ik mn lactaat bij een waarde van 16,4 niet meer weggewerkt en stopten de benen op een wattage van 310. Daarbij kwam naar boven dat mn VO2 l/min/kg van 47.8 nog wat aan de lage kant is voor de ultieme prestatie en dat ik eigenlijk beter zou zijn als ik langer in het aerobe deel van mn inspanning kan blijven. Maar al met al niet ontevreden over mn vermogen tot nu toe, maar er is meer uit te halen als we gericht gaan trainen. Ook dat wisten we al, maar goed om te weten, dat de basis er is. En dan is het zaak om de komende tijd meer in d1 en d2 zones te zitten, veel duurwerk gaan doen dus...

afgelopen weken ben ik officieel in training gegaan.

Met het oog op de feestdagen en alle bourgondische verwennerijen, leek het me verstandig om toch maar alvast te beginnen. Dus in wk 49 6 x getraind (fietsergometer, schaatsen, circuittraining, schaatsen, tennis en buiten fietsen) en week 50 5x (fietsergometer, schaatsen, circuittraining, schaatsen en tennis). Helaas geen buiten fietsen, want ik werd al gelijk spontaan ziek. Dus een snotneuzenwekend gehad en afgelopen week iets rustiger gedaan (slechts 3x getraind)

Deze week op 1e kerstdag (core stability training), 2e kerstdag een stuk gefietst, gister geschaatst en vanavond inspanningstest bij Sportadviesbureau CONtest (contest.nl) bij SMA in Amsterdam